poem
Pag-ibig
Pag-ibig na wagas, dalisay at tunay,
Tulad ng bituin sa langit na matibay.
Hindi matinag ng unos o dilim,
Sa puso’t isipan, laging maningning.
Ito’y apoy na di kumukupas,
Mainit, maalab, walang wakas.
Tulad ng alon sa baybayin ng dagat,
Paulit-ulit, di kailanman titigil ang pagyakap.
Pag-ibig ay sakripisyong walang kapantay,
Handang ibigay, kahit sarili'y maubos at maubay.
Hindi humihingi ng kapalit o gantimpala,
Basta’t sa minamahal, may ligaya’t sigla.
Ngunit ang tunay na pag-ibig ay matiyaga,
Hindi bumibitaw sa gitna ng pagsubok at dusa.
Ito'y lumalalim sa bawat pagsubok,
Tulad ng ugat sa lupang matibay ang kapit at buhos.
Kaya kung pag-ibig ang sa’yo’y dumapo,
Panghawakan ito, ipaglaban ng totoo.
Sapagkat sa mundong puno ng pagbabago,
Ang tunay na pag-ibig, siya lang ang walang paglaho.